ادامه 3 اشتباه کلیدی در سه دهه توسعه نرم افزار ایران – اشتباه دوم

می 13, 2008 at 12:27 ق.ظ | In برنامه نویسی/کد نویسی یا توسعه | 2 Comments

فاجعه

و اما دومین اشتباه که در تاریخ توسعه نرم افزار در ایران بوقوع پیوست ، در ده ساله اخیر ، و پس از فراگیر شدن وب و اینترنت و نهایتا ارائه زبانهای برنامه سازی وب مانند ASP و ASP.Net و والدهای اونها بوده است.

بگذارید ابتدا مقدمه ای کوتاه بگم.اساسا وب برای انتشار اطلاعات در اینترنت ایجاد شد و در پی اون ، تولید نرم افزارهای تحت وب تنها در دو حالت توجیه پیدا می کنه:

1- تمامی کاربرد ، از نوع توزیعی باشه.بعنوان مثال ، شما یک کاربرد دارید که قراره افرادی در نقاط مختلف جغرافیایی روی یک یا چند موضوع یا پروژه ، کار ورود اطلاعات ، پردازش اونها و نهایتا انتشار اونها رو انجام بدن.و یا اینکه عملیاتی رو انجام بدن که باید پس از اون ، نتیجه در سایر سیستمهای همکاران که در نقاط جغرافیایی دیگری بوده و از طریق اینترنت بهم متصل هستند دیده بشه.و مسایلی از این دست.مثالهای ایرانی برای این نوع کاربردها ، سیستم ثبت نام سوخت ، ثبت نام و انتخاب واحد دانشگاهها و… هست.نکته حایز اهمیت این هست که در این حالت ، موضوع تنوع سیستم عامل هم قابل توجهه و باید مطمئن باشید که کاربران کاربرد ، ممکنه که سیستمهای عامل مختلفی داشته باشند و از سویی ، برای سهولت کاربری ، نمیخایم که همانند Yahoo Messenger مجبورشون کنیم تا برای دسترسی به خدمات ، برنامه ویژه ای رو دانلود کنند.

2- کاربرد بصورت رابط ارائه میشه: در این حالت نرم افزار اصلی بطور کامل بصورت رومیزی نوشته میشه و فقط قسمتهایی از برنامه که قرار هست خدماتش از راه دور و اینترنت هم قابل دسترسی باشه ، برای اون بخشها ، رابطهای وبی ساخته میشه.اما واضحه که سیستم رومیزی کارایی کاملتری داشته و برخی امکاناتش در رابط وب وجود نداره.
web
اتفاقی که بعنوان اشتباه دوم ، موضوع بحث ماست ، اینه که بویژه پس از ارائه Visual Studio همون برداشتها و استفاده های نا صوابی که در مورد فاکس پرو اتفاق افتاد ، تقریبا همگانی شد.البته یکی از عللی که این موضوع رو داغتر کرد ، تمایل برخی کارشناسان جدیدتر برای ابراز وجود بود ، چون اونها که تازه وارد بازار شده بودند و تجربه حرفه ای برای تولید سیستمهای رومیزی نداشتند ، و در دوراهی تولید سیستمهای رومیزی و یا وبی بودند ، با تصور اینکه وب یک فن آوری نو بوده و علاقمندان زیادی رو بخودش جلب کرده ، پس میایم و شعار میدیم که نرم افزار ما کلا تحت وب هست و از این رهگذر مشتریهای بسیاری جلب خواهیم کرد و هم وب رو بعنوان تخصص اصلیمون بر می گزینیم.من پروژه های زیادی رو در ایران سراغ دارم که در روزهای اولیه ارائه ASP و ASP.Net توسط کارشناسان تازه فارغ التحصیل شده بعنوان اولین تجربه برنامه نویسیهاشون اجرا شده و جالبه که اونها برنامه نویسی وب رو هم با این پروژه های تجاری آموختند.مثلا پروژه چند میلیاردی…. در وزارت…. که توسط دو تن از مهندسین نرم افزار که سرباز آن وزارتخانه بودند تحت وب و با ASP.Net شروع شد.اولین نگارشهای این نرم افزار ، مشخصا نشون میده که برنامه نویسهاش ، حتی الفبای وب رو هم نمیدونن.

خلاصه کنم که حتی هم اکنون نیز بسیاری تصور می کنن که سیستمهای تحت وب از رومیزی برتر هست و اینرو از نقاط قوت نرم افزار قلمداد می کنند.

در حالیکه از نقطه نظر علمی ، ابتدا باید مطالعاتی رو انجام بدید تا ببینید که نرم افزاری که قراره تولید بشه آیا مشخصه ها و نیازمندیهای وب رو داره و یا نه؟ شاید امکاناتی رو لازم داره که اساسا در وب قابل پیاده سازی نیست.

شاید از نظر سهولت کاربری و امنیت و …. بهتر باشه نرم افزار اصلی بصورت رومیزی نوشته بشه (برنامه نویسان ویندوز عادت دارند به این برنامه ها WinForm بگن) و تنها بخشی از امکاناتش در قالب یک رابط وب هم در دسترس باشه.

بهر حال تب بالایی برای تولید نرم افزارهای تحت وب ، بدون مطالعات کارشناسی در ایران ایجاد شده و امیدوارم منجر به خسارات زیادی نشه و اطمینان دارم که خسارات این تب ، اگر کنترل نشه از خسارات اشتباه کلیدی فاکس پرو ، بسیار بیشتر و گاها جبران ناپذیر خواهد بود.

یکی از دانشجویانم جدول مقایسه ای رو برای WebForm و WinForm ترجمه کرده که هرچند مربوط به چند سال پیش هست که هنوز Ajax ارائه نشده بود اما هنوز هم بسیاری از عوامل بررسی شده در اون مصداق دارند.اصل این مقایسه رو میتونید در http://www.dtrt.com/doc/CompareWinFormsBrowser.htm ببینید:
مقایسه

تا کنون 2 نظر داده شده »

RSS برای دیدگاه‌های‌ این نوشته. آدرس دنبالک

  1. ازتون بابت مطالب پرباری که این‌جا می‌نویسید تشکر می‌کنم، من هیچ کدوم از نوشته‌هاتون رو از قلم نمی‌ندازم و همه رو می‌خونم و می‌دونم که تجربیاتی رو که شما به خواننده‌هاتون منتقل می‌کنید رو تو هیچ کتابی نمی‌شه گیر اورد.
    قبلا مطلبی مشابه مطلب شما رو در مورد نرم‌افزارهای مبتنی بر وب (اینجا http://radar.oreilly.com/archives/2006/07/levels-of-the-game-the-hierarc.html) خونده بودم. و البته با نظر شما موافقم و نگرانیی رو هم که دارید رو درک می‌کنم، و البته برام جالبه که چرا هیچ وقت از اصطلاح وب 2.0 استفاده نمی‌کنید (و فکر می‌کنم دلیلش رو بدونم). بنظر من هم نرم افزاری رو می‌تونیم وب 2.0 بنامیم که نسبت به معادل دسکتاپش مزیت داشته باشه و همون‌طور که اوریلی تو اون مطلب بالا می‌گه نرم‌افزاری مثل رایتلی (حالا گوگل داکس) اگر بصورت انفرادی (و نه جمعی) ازش استفاده بشه نمی‌تونه وب 2.0 قلمداد بشه.

  2. از اظهار لطف دوست عزیزم yassina تشکر می کنم ، چون اظهار داشتید که میدونید چرا از اصطلاح وب 2 استفاده نمی کنم و از طرفی بود مدتها تعاریف عجیبی از اون رو در دوستان و دانشجویان می شنیدم تصمیم گرفتم پست اخیر رو در مورد وب 2 بنویسم.
    با تشکر و به امید ایرانی آباد.


دیدگاه‌تان را بنویسید:

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

وبلاگ روی وردپرس.کام. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.