هفت عادت برنامه نویسان موفق

بعنوان یک توسعه دهنده نرم افزار ، ممکنه بخاید بدونید که برنامه نویسان موفق چه عاداتی دارند و چه نکاتی رو رعایت می کنند ، این موضوع میتونه باعث بشه پروژه های مورد علاقتون رو بردارید و تداوم کاری مناسبی رو داشته باشید.در همین راستا سعی کردم مطالبی رو در این زمینه بنویسم:

نیازهای خود رو درک کنید: اولین قدم برای موفق بودن در برنامه نویسی اینه که بدونید چطور باید از زمانتون استفاده و اونرو مدیریت کنید و در نتیجه از وقت گذاشتن برای موضوعاتی که هیچ نفعی برای شما نداره خودداری کنید.

در ابتدای برنامه نویسی یک پروژه ، ابتدا دموی کاملی از نرم افزارتون رو ایجاد کنید.منظورم اینه که ابتدا رابط گرافیکی کاربر رو برای تمامی قسمتها طراحی کنید و در این مرحله هیچ کدی نمی نویسید ، فقط طراحی! بعد از اتمام این مرحله ، فهرستی از فانکشنها و توابع API مورد نیازتون رو لیست کنید.

توجه داشته باشید که وقتی چیزی رو طراحی می کنید ، تصور نکنید اون چیزیکه طراحی کردید ، دیگه آخرشه! بزارید تا چند کاربر نهایی ، همین نسخه دمو رو ببینند و باهاش کار کنند،عکس العمل اونها رو ببینید ، نظراتشونرو بررسی کنید ، و بویژه وقتیکه دارن با دمو کار میکنن ، کنارشون بنشینید و ببینید ، چون در بسیاری موارد ، زمانیکه کاربر نهایی در حال کار هست ، تازه شما می فهمید که چه چیزهایی در رابط کاربریتون کم دارید.

کار با داده های واقعی:برنامه نویسی رو آغاز کنید.در این مرحله شروع می کنید بر اساس فهرست توابعی که لیست کردید ، به کد نویسی کردن.توجه داشته باشید که ابتدا کدنویسی توابعی رو انجام بدین که در فرمها و یا نقاط مختلف برنامه زیاد ازشون استفاده می کنید یعنی همون توابع پایه و اصلی برنامه.بعد از اون برین سراغ تکمیل کد نویسی هر فرم و رابط گرافیکی کاربر.هر فرم رو که تموم می کنید ، بهتره همون فرم رو در اختیار کاربر نهایی بزارین تا با اون کار بکنه.به اون متذکر بشین که با اطلاعات واقعی کار کنه و صرفا چون داره نرم افزار در حال توسعه رو تست می کنه ، از اطلاعات آزمایشی استفاده نکنه.اطلاعات وارده در کار با نرم افزار در حال توسعه باید واقعی باشه تا توسعه فرآیندی موثر باشه.

درک خودتون رو از کد بالا ببرید: زندگی پر از معماهای شگفت انگیزه ، ولی قرار نیست کد شما هم همینطور باشه! بزارید منظورمو واضح تر بگم ، شما لازم نیست بدونید که موتور ماشینتون چطور کار میکنه ، ولی اگر موتور صدایی ناهنجار داشته باشه اونرو نزد تعمیرکار می برید.قرار نیست که کاربر نهایی بدونه پشت رابط کاربری شما چی میگذره ، باید برنامه بدون نقص و ابهام باشه طوریکه کاربر نهایی اونقدر راحت باشه که هیچوقت از خودش نپرسه که این برنامه داره چطور کار می کنه! و برای نیل به این هدف ، اولا باید رابطهای کاربری و فرآیندهاتون در نهایت سادگی و جذابیت باشه و از سویی کمترین اشکال در اجرای کارکردهای تعبیه شده در فرمها وجود داشته باشه که نهایتا منجر به این نشه که وقتی کاربر نهایی با اشکالی مواجه شد شما برین اول براش توضیح بدین که برنامتون چطور داره کار میکنه و حالا به این دلیل و اون دلیل این اشکال ایجاد شده و بعدش برین و اونرو اصلاح کنید.

برنامه نویسی ، حرفه ای هست که بسیاری از مردم تصور می کنند چیزهای زیادی از اون میدونن ، بنابر این با بروز کوچکترین خطایی در کار با نرم افزارتون ، شروع میکنن به نصیحت و ایده دادن.برای درک صحیح کدهاتون ، سعی کنید رعایت قواعد نگارشی رو بکنید ، در قسمتهای مختلف کدهاتون حتما کامنت بزارید ، در مقابل همه توابع ، حتما نحوه عملکردش ، و پارامترهای اون تابع و نقش اونرو بنویسید.این موضوع به درک شما از کد خودتون کمک میکنه و توسعه رو با مشکل کمتری امکانپذیر می کنه!

نقطه مقابل این ایده ، اصطلاحا Cut & Copy نامداره! یعنی برنامه نویس ، از جاهای مختلف کد خودش و یا اینترنت ، کدهایی رو که لازم داره در هر جای برنامش که لازمه درج می کنه.و اینکار رو بدون اینکه بدونه اون کددقیقا چطور کار میکنه انجام میده ، من به این کار میگم سر هم بندی که نهایتا باعث میشه وقتی برنامه با اشکال مواجه بشه براحتی و بسرعت نتونید اشکال رو برطرف کنید.اگر هم از این تکنیک استفاده می کنید ، حتما پیش از درج کدها در برنامتون ، اونرو بدقت بخونید و درک کنید و اگر لازمه اونرو تغییر بدید و حتما کامنتهای خودتون رو هم بزارید.

نکته دیگه اینه که هیجوقت تصور نکنید اونچه که نوشتید حتما بهترین روش هست .منظورم اینه که در نقاط مختلف برنامتون شما تابع هایی رو می نویسید که اولش فکر می کنید که بهترین الگوریتم رو داره.بصورت دوره ای همه قسمتهای برنامه رو مجددا بخونید و مطمئن باشید در نگهداری کدهاتون ، همیشه ایده های جدید به ذهنتون خطور میکنه که منجر به اصلاح کدهای قبلی با الگوریتمهای بهینه شده جدید میشه.اینکار رو میگیم Code Cleaning که بخشی از نگهداشت یا Code Maintenance هست.

و نکته آخر اینکه ، هیچوقت اخطارهای کامپایلر رو بی خیال نشید و برعکس اونها رو جدی بگیرید.Compiler Warnings درسته که جریان اجرای برنامه رو مختل نمیکنن ولی وجودشون تاثیر بسزایی میتونه در کارایی برنامه شما داشته باشه بنابر این توصیه می کنم با خوندن اونها و سپس برطرف کردن علتشون ، به Performance کاربرد تولید شده کمک کنید.

خودتونرو مدیریت کنید: یکی از ویژگیهایی بارز بسیاری از برنامه نویسان اینه که بدقول هستن و البته این موضوع بدلیل این نیست که ذاتا آدمهای بدقولی باشن بلکه وقتی شروع به کدنویسی می کنن ، زمان رو درک نمی کنن و اصولا اونها از اینکه بهشون بگی : تو باید ظرف 2 ساعت اینکارتو تموم کنی متنفرن.اینکار یعنی مدیریت برنامه نویسی و در نظر گرفتن زمان ، کاریه که خود برنامه نویس باید انجام بده . کارهای روزانتون رو زمانبندی کنید و برای اتمام برنامه نویسیتون زمان بزارین و درست در زمان تعیین شده ، کد نویسی رو رها کنید و به قرارهاتون برسید ، و در تمامی محیطهای توسعه قسمتی بنام To Do وجود داره شما میتونید کارهاییکه داشتید انجام میدادید و بر اساس اون باید ادامه بدید رو اونجا یادداشت کنید تا رشته کد نویسیتون از دستتون در نره! اینطور آدم خوش قولی میشید!

آموزش مداوم: هیچوقت تصور نکنید که در محیط توسعه ای که کار می کنید ، زبانیکه با اون برنامه نویسی می کنید و یا پلاتفرم مقصد ، هیچ نیازی به دانش دیگری ندارید.روزانه وقتی رو بگذارید که اخبار و مطالب جدید رو مطالعه کنید و اینکار رو جدی بگیرید.بدون آموزش مداوم شما شانس بسیار کمی برای گرفتن پروژه های بعدی دارید و همچنین موضوع نگهداری و پشتیبانی محصولات تولید شده قبلیتون هم که باید براشون انتشارها و نگارشهای جدید متناسب با نیازهای روز ارائه کنید رو با مشکل مواجه می کنه!

احترام : یکی از نکات مهم برای موفقیت در توسعه نرم افزار ، جدیت در کار هست.شما باید علاوه بر جدیتی که در کار با اعضای گروهتون دارید ، به اونها احترام بگذارید و هیچوقت نوعی رفتار نکنید (حتی اگر سابقه بیشتری دارید) که اونها تصویر کنن چون خودتونرو مجرب تر میدونید با اونها خیلی خشک و جدی هستید ، در عین جدیت در کار و رفتارهاتون ، نوعی از احترام و خوش خلقی و بوِیژه پذیرش نظرات اونها با ملایمت رو داشته باشید و خصوصا وقتی انتقادی نسبت به رفتار و یا کد نویسیهاتون میشه ، بهیچ عنوان عجله نکنید و درجا جواب ندید.ازشون تشکر کنید و بگید : مرسی از راهنماییتون ، نکته مهمی بود ، در موردش فکر میکنم.واینکار رو بکنید ، در موردش فکر کنید و در یه فرصت مناسب که افکارتون به نتیجه رسید ، جوابتون رو به اون بگین.برنامه نویسهای حرفه ای اونقدر درگیر پیچیدگیهای کد نویسیهاشون هستن که معمولا عجله میکنند در اینگونه رفتارهای اجتماعی و در نتیجه روابط خوبی نخواهند داشت.
به ظاهر خودتون برسید و تصور نکنید که صرف اینکه برنامه نویس ماهر و با سابقه ای هستید اجازه دارید موهای درهم و برهم داشته باشید و یا لباس نامناسب بپوشید و…. حداقلهای یک زندگی اجتماعی رو عرفا رعایت کنید.
در انتها چند تا تصویر جالب هم براتون میزارم که خالی از لطف نیست: