هرز نوشته های یک توسعه دهنده

این پست پاسخ به کامنت یکی از دوستان هست که پرسیدن کدوم مسیر رو برن.
در درجه اول اونچه در طی میک مسیر علمی و انتخاب اون اهمیت داره علاقه شخص هست و پس از اون میزان پشتکارش در دنبال کردن تازه های اون.
طبیعی در هر دانشی چه علوم رایانه ای و چه غیر اون ، هر شخصی میتونه عضو بهترین ها باشه بشرط اینکه علاقه داشته باشه و پشتکارش هم خوب باشه.
اما میشه این سوال رو از جوانب دیگه هم بررسی کرد:
1- از نظر بازار کاری آینده : بنظر میرسه که بازار توسعه نرم افزار ، از نظر تنوع کاری و میزان تقاضا بسیار بیشتر از شبکه هست.چون شبکه یه بستر هست و بجز سطوح بسیار پیشرفته اون که عناوینی مانند طراحی و نهایتا مشاوره رو در بر می گیره ، ما بقی سطوح اون چندان سخت نیست و بقول عرفی دست در اون زیاد و تنوع کاری در اون کم هست.یعنی کاریهایی که شما میتونید مهارتتونرو در اونها افزایش بدید که خدمات بدین یکسری کارهای مشخصه که کمتر رنگ فن آوریهای نو رو بخودش خواهد گرفت (منظورم اینه که بروز فن آوریهای نو و اصصلاحا جا برای پیشرفت و نو آوری در شبکه کمتر از نرم افزار هست) و از سویی چون یادگیری و خدمات دهی اون نیاز به بهره هوشی بالایی نداره ، دست برای اون زیاد هست و بمقدار کافی در این علوم متخصص داریم و متخصصین این امر بجز دو رشته ای که بالا اشاره کردم لازم نیست دانش فراوونی داشته باشن و یا زحمت زیادی بکشن تا مهارت لازم رو بدست بیارن.بنابر این به نظر می رسه که از این نظر ، توسعه نرم افزار بهتر باشه.
2- از نظر درآمد: این موضوع در ایران و خارج از ایران کمی متفاوته.در ایران بدلیل عدم رعایت حقوق مولفین ، و ازونجاییکه توسعه نرم افزاری بنوعی تولید و تالیف هست ، توسعه دهندگان نرم افزار خیلی با احتیاط یک پروژه رو آغاز می کنن و دستشون برای اجرای هر نوع تولید چندان باز نیست ، توان لازم وجود داره که هر نوع نرم افزاری تولید بشه اما چون امنیتی برای حقوقشون وجود نداره ، سراغ هر کاری نمیرن.بعنوان نمونه ما در ایران به یوتیلیتیهای بسیاری نیاز داریم که البته وقت زیادی هم برای یک حرفه ای نخواهد برد که اونرو تولید بکنه و البته اگر تولید بکنه ، مقدار نیاز اونقدر هست که اگر نرم افزار تولیدی رو به قیمت چند هزار تومان هم بفروشه ، خودش درآمد فوق العاده ای براش ایجاد میکنه ، اما چون کپی رایت رعایت نمیشه و نظارتی هم نیست ، اون همون وقت کم رو هم نمیگذاره! لذا می بینید بسیاری از حرفه ای ها نرم افزارهای اختصاصی تولید میکنن بویژه برای دستگاههای دولتی که مطمئن هستن که این هدف ، چندان تحت تاثیر نقض کپی رایت قرار نمی گیره و درآمدشون تضمین شده هست.از طرفی کار با دستگاههای دولتی بسیار مشکله ، رانت خواری بسیار زیاد هست ، نمیشه براحتی بصورت انفرادی کار کرد و حتی اگر تیمی و در قالب شرکت کار کنید ، وجود رانت و محدودیتهایی مانند تامین ضمانتهای بانکی برای عقد قراردادها و …. مانع از این هست که بتونید براحتی کار رو انجام بدین مگر اینکه به استخدام شرکتهای بزرگ در بیاید که اونهم به نظر من در آمدش در خور یک برنامه نویس واقعا حرفه ای نیست و شرکتهای انگشت شماری در ایران وجود دارن که به یک برنامه نویس حرفه ای حقوقی در خور توانایی هاش بدن! اما در مورد شبکه اینطور نیست.در حالیکه انجام کارهای مربوط به شبکه چندان مشکل نیست و کسب تواناییهاش هم راحت و سریع انجام میشه ، کار بقدر کافی هست و پولش هم نقد هست و اون همه محدودیتهای دست و پا گیر مانند نرم افزار هم در موردش وجود نداره.
اما من اگر بخام از الان شروع بکنم ، توسعه نرم افزار رو انتخاب می کنم چون:
1- موضوع کپی رایت در ایران در حال نهادینه شدن هست و اگر بخام الان توسعه نرم افزار رو فرا بگیرم تا حرفه ای شدنم اقلا 5 سال وقت دارم و طی این مدت مشکلات کپی رایت تا حد زیادی حل میشه.
2- شما میتونید توسعه نرم افزار رو همزمان با تقویت مهارتهای زبانی خودتون دنبال کنید و سپس حتی اگر امیدی به تولید برای مصرف داخل نداشته باشید ، براحتی میتونید تولید نرم افزار رو برای کشورهای دیگر بصورت اینترنتی انجام بدین.مثلا تولید نرم افزارهای ضد ویروس و یا نرم افزارهای مدیریت شبکه و یا مثلا نرم افزاری مثل Norton Ghost کار چندان پیچیده ای نیست و شما می تونید مشابه اونرو بسازید و به قیمت پایین تری در اینترنت بفروشید.یه سایت انگلیسی راه اندازی کنید ، یه حساب الکترونیک افتتاح کنید و کمی تبلیغات.واقعا بهمین راحتیه و درآمدش هم عالیه! البته باید مطابق با استانداردهای روز طراحی نرم افزارتون رو انجام بدین و نیاز بازار نرم افزار رو بخوبی بشناسید و صد البته اقلا 5 سال کار کرده باشید و در تولید حرفه ای شده باشید.
نکته ای که باید تاکید بکنم اینه که اگر میخاین توسعه نرم افزار رو از امروز آغاز کنید باید چند چیز رو از اول برای خودتون مشخص کنید و در همون راستا هم حرکت کنید و اصطلاحا متخصص در اون انتخابها باشید:
1- سیستم عامل مقصد: از همین ابتدا مطالعات و تجربیاتتونرو متمرکز بر سیستم عامل مشخصی بکنید و از پراکنده کاری بپرهیزید و مطمئن باشید که تمرکز بر روی یکی از سیستمهای عامل خطری رو براتون نداره و نگران این نباشید که مثلا انتخاب لینوکس ،یا ویندوز بعنوان تنها سیستم عامل کاری شما ممکنه آینده نداشته باشه! همیشه بقدر کافی برای هر یک از سیستمهای عامل ، بازار هست که شما نگرانش نباشی.تولید در سیستمهای عامل موبایل بوِزه در حال رشده و من کار روی اونرو توصیه می کنم چون در آینده بازار اصلی تولید و توسعه رو جهت میده!

2- پلاتفرم و زبان تولید: از همون اول زبان برنامه نویسی خودترونر مشخص کنید و باز هم از پراکنده کاری بپرهیزید.از اینکه در پاسخ به سوال دوستتون بگین که فقط جاوا بلدید نترسید اما جاوا رو مسلط باشید.
3- انتخاب توسعه Desktop و یا Web Application: این موضوع هم اهمیت داره.از همون اول تکلیف خودتونرو مشخص کنید و توصیه می کنم که نگران آینده هم نباشید.بسیاری از همکاران من بدلیل اینکه اینترنت و کاربردهای تحت وب فراگیر شدن احساس نگرانی می کنن و میگن بهتر بریم سراغ برنامه نویسی تحت وب بجای برنامه نویسی تحت سیستم عامل یا همون Desktop Application. بنظر من این تصور اشتباهیه ، در واقع فراگیر شدن وب ، فراگیر شدن کاربردهای تحت وب نیست! هر کدوم جایگاه خودشو داره.اما اتفاقی که در ایران افتاده ، و البته دیر افتاده و این سوء برداشتها رو موجب شده اینه که موضوع استفاده از منابع اطلاعاتی اینترنتی ، بسرعتی که در کشورهای پیشتاز اون رشد کرده در اینجا رشد نداشته و علتش هم محدودیت در پهنای باند بوده.بعبارت دیگر فراگیر شدن سرویسهایی نظیر فیدینگ ، بلاگ و …. در ایران چندین سال با کشورهای پیشتازش فاصله داشته هم بدلیل محدودیتهای پهنای باند و عدم دسترسی به اینترنت پر سرعت و آنلاین و هم بدلیل توانایی پایین عمده کاربران اینترنتی ایرانی به زبان انگلیسی.بنابر این هر کدوم از ایندو محیط رو برگزینید مطمئن باشید بازار آینده اون تضمین شده هست و فقط به علاقه خودتون نگاه کنید و گول ظاهر پر از فریب و اشتباه کاریهای اطرافیان رو نخورید.

موفق باشید.